Agroturystyka Noclegi nad Morzem Noclegi w GórachOnline: 28
Strona główna  »  Dla Turysty  »  Kuchnia regionalna


POLSKIE KUCHNIE REGIONALNE
Kuchnia Mazurska
Kuchnia Mazowiecka
Kuchnia Kaszubska
Kuchnia Beskidzka
Kuchnia Galicyjska
Kuchnia Tatr i Podhala
Kuchnia Śląska
Kuchnia Wielkopolska
Kuchnia Kujaw
Kuchnia Lubelska i Podlaska

PRZEPISY
Czernina
Zupa rybna pomidorowa
Flądra w cydrze
Ciasto drożdżowe z Kaszub
Piernik z marchwi
Maczanka krakowska - schab, bułka, cebulka
Pieczeń wieprzowa po kaszubsku
Kaszubska zupa dziadówka
Żurek z kapustą
Gołąbki
Pierogi z kapusta i grzybami
Klasyczny Bigos
Baranina w Ziołach


POLSKIE KUCHNIE REGIONALNE
Mazurska/Mazowiecka/Kaszubska/Beskidzka/Galicyjska/Tatr i Podhala/Śląska/Wielkopolska/Kujaw/Lubelska i Podlaska



Kuchnia Mazurska


Kołbuki nawiedzają mazurskie wsie, ale nie tylko, bo też i w olsztyńskich blokowiskach pojawiają się do dziś. Są to złośliwe duszki, które przeszkadzają i psocą, kiedy gospodarstwo domowe czy rolne jest źle prowadzone. Żeby ich się pozbyć, trzeba ofiarować im gotowane jajka.

W dawnych Prusach Wschodnich wymieszały się ze sobą dwie tradycje kulinarne: niemiecka i polska. Skłonność do słodko-kwaśnych potraw, obfitość mięsa i wszelkiego rodzaju klusek odziedziczyli mazurzy po Niemcach. Do polskich tradycji należy używanie śmietany, obfitość ziół w potrawach, a także, wspaniałe wędliny, barszcze i flaczki.

Jedną z typowych potraw jest schab po mazursku. Schab podgotowuje się w warzywnym wywarze. Następnie zarumienia na tłuszczu i wkłada do brytfanki posypując obficie tartą bułką. Śliwkowe powidła rozprowadza się warzywnym wywarem, w którym podgotowywano schab, i wlewa do brytfanki. Następnie dodaje się masła, śmietany i dusi do miękkości, wsypując pod koniec cukier, sól i goździki. Na końcu wlewamy szklankę czerwonego wytrawnego wina, sos zaprawiamy mąką i gotowe. W tej potrawie widać wyraźnie oba wpływy – niemiecki i polski. Jest zarówno wino, jak i śmietana. Podgotowany schab w panierce z tartej bułki to wpływy niemieckie, ale śliwkowe powidła (czasem żurawina) to już polski wynalazek. I tak jest z większością potraw na Mazurach.

Innym przepisem jest kiełbasa w piwie. Kiełbasę wkłada się do wrzącego piwa i trzyma ok. 15 minut. Po jej wyjęciu w piwie gotuje się cebulę, a otrzymany sos przeciera się wraz z razowym chlebem dodanym pod koniec gotowania. Do tego łyżka śmietany i sok z cytryny. Tak przygotowanym sosem polewamy pokrojoną kiełbasę i podajemy z ziemniakami. Czy to nie jest dobry przepis na October fest?

Na Mazurach gotuje się tez rybę z jabłkami oraz przyrządza fraszynki, czyli kotleciki z ziemniaków i mąki ziemniaczanej nadziewane ostrym mięsnym farszem. Słynna jest Babka ziemniaczana z mięsem, czy też rodzaj pierożków z farszem z mięsa wołowego i cebuli, które nazywa się dybdzalki.

W kuchni mazurskiej niezbędnymi składnikami, które musi mieć pod ręką każda gospodyni, są: wędzona słonina (koniecznie w papryce), świeże masło, śmietana, majeranek, kminek i kardamon. Mazurzy gustują też w rybach, szczególnie w świeżo wędzonych trociach i węgorzach, z których kraina jezior słynie do dziś.

Dowodem na głębokie powinowactwo kuchni niemieckiej i mazurskiej jest fakt, że najważniejsza niemiecka książka kucharska „Das Doennig’she” powstała właśnie na Mazurach.
do góry...

Kuchnia Mazowiecka


Dawniej była to kraina puszczańska. W menu Mazowszan znajdowała się więc dziczyzna, grzyby, jagody i ryby, których tutaj, tak jak na Mazurach, nie brakowało. Jednak kuchnia Mazowiecka nie wykształciła jakiegoś odrębnego stylu gotowania. Być może miał na to wpływ fakt, że w sercu Mazowsza leży stolica kraju. Kuchnia ta po prostu czerpała z najlepszych wzorów z całego kraju, a także świata.

Przygotowywano na przykład zupę grzybową po kurpiowsku z grzybów znanych w całym kraju jako gąski zielonki a po kurpiowsku – prosninki. Słynne były flaki po warszawsku, przygotowywane jednak odmiennie niż te, które podawane są w południowej Francji. Popularną potrawą na Mazowszu była też gęś, którą pieczono z jabłkami lub modrą kapustą, a pozostały z niej tłuszcz wykorzystywano do smarowania chleba.

Słynny był też kurczak po polsku nadziewany siekanymi podrobami wymieszanymi z natką pietruszki, bułką i jajkiem. Kurpiowski chleb z ziemniakami, czyli ciasto drożdżowe wymieszane z ugotowanymi i tłuczonymi ziemniakami, podawany był do skwarzonych „jojek z cybulą”. Mazowszanie gustowali także w fafernuchach – kopytkach polewanych syropem z buraków cukrowych. Obowiązkowo trzeba wspomnieć o krupniku kurpiowskim i kurpiowskiej wątróbce szpikowanej słoniną.

Kuchnia Kaszubska


Za specyficzną cechę tej kuchni można uznać mnogość potraw rybnych, które bazują zarówno na rybach morskich (głównie śledź i łosoś), jak i słodkowodnych, pochodzących z kaszubskich rzek i jezior.

Ryby te przyrządzano na wiele sposobów: jako smażone, gotowane albo świeże np. w zalewie octowej. Uważano, że smak ryby uzależniony jest od czasu i sposobu jej złowienia. Najsmaczniejsze były ryby złowione późną jesienią. Zimą najsmaczniejsze były z kolei te, które łowiono bezpośrednio w przeręblach. Niedobre były natomiast ryby łowione na wiosnę, kiedy zaczynało się ich tarło. Według Kaszubów ryby złowione na wędkę są smaczniejsze od tych poławianych siecią.

Jadano także mięsa, ale rzadziej i raczej od święta. Popularny był drób – przede wszystkim gęś faszerowana lub wędzona, a także okrasa, siekana z kośćmi zasolona gęsia. Z mięsa wyrabiano wursty, czyli kiełbasy i liberkę, czyli kiszki. Poza kiełbasami przyrządzano dość duże ilości rylca – galarety z nóżek z drobno posiekanym mięsem, zakwaszanej octem. Do tego zupa z krwi gęsiej lub kaczej – czernina, z dodatkiem owoców.

Ciekawostką jest fakt, że nad morzem wiosną chwytano wrony. Służyły do tego specjalne sidła (klepce), a przynętą były śledzie i szproty. Wrony zjadano po ugotowaniu, a ich mięso smakowało podobno jak mięso kurczaka.

Innymi kaszubskimi osobliwościami były plince, czyli smażone z cebulą i cukrem placki ziemniaczane oraz kasza gryczana zwana bukwitą, podawana ze szpyrkami (stopiona słonina ze skwarkami).

Kuchnia Beskidzka


Najbardziej znaną potrawą z tamtych okolic jest oczywiście golonka duszona w piwie. Przypomina ona golonkę po bawarsku, jest jednak ostrzej przyprawiona, a do sosu piwnego, w którym golonka się dusi, dodaje się wiórków selera, pietruszki i marchewki.

W Beskidach przyrządza się też żurek, ale nieco inaczej niż w pozostałych rejonach polski, bo na serwatce. Najsłynniejszą beskidzką zupą jest jednak kwaśnica, rodzaj kapuśniaku, gotowanego na mięsie wieprzowym, świeżym i wędzonym.

Kuchnia Galicyjska


W Krakowie, chyba przez swoje dobrotliwe roztargnienie, ciągle panuje Jego Cesarska Wysokość Franciszek Józef. Kuchnia Wiedeńska miała tu ogromny wpływ, dzięki czemu możemy jadać takie specjały jak salceson z mięsa wieprzowego podawany w sosie musztardowym, czy sernik wiedeński.

Kuchnia Tatr i Podhala


Podstawą wyżywienia były tutaj oczywiście owce. Baraninę przyrządzali na wiele sposobów: pieczoną z kością albo podawaną jako kotlety z roztopionym oscypkiem.

Górale do perfekcji opanowali technikę wyrobu owczych serów. Receptury przekazują z ojca na syna. Jednym z owczych serów jest bundz, który dojrzewa kilkanaście dni. Bundz jest sam w sobie pysznym, łagodnym serem o lekko orzechowym smaku. Formuje się go w ozdobnych drewnianych cychach, moczy w zimnej osolonej wodzie, a następnie wędzi.

Najbardziej lubianymi przez górali warzywami są kapusta i ziemniaki. Górale wyrabiają z ziemniaków kilkanaście rodzajów klusek. Kapustę kisi się w beczkach i robi z niej kapuśniaki i kwaśnice. Bryndzy, miękkiego i słonego sera używa się natomiast jako omasty do chleba. Z peklowanego mięsa, poddanego lekkiej fermentacji, robią tez górale pyszne kiełbasy, które wędzą i suszą.

Kuchnia Śląska


Śląskiej kuchni zawdzięczamy kilka ogólnopolskich potraw, bez których trudno wyobrazić sobie naszą kuchnię. Pierwsza to być może najwspanialsza z polskich zup – żurek. Przygotowywany na bazie zakwasu żytniego, ma jedwabistą konsystencję i lekko kwaśny smak. Gotowany na białej kiełbasie, różnego rodzaju wędzonkach, wraz z suszonymi grzybami, stanowi wspaniałą ozdobę wielkanocnego stołu.

Dziś istnieją różne szkoły gotowania żurku. Niektórzy są przeciwnikami dodawania do niego majeranku, ponieważ w ich mniemaniu, psuje jego smak. Inni znowu nie wyobrażają sobie zupy bez tego aromatycznego zioła. Tak naprawdę są dwa rodzaje żuru: postny, gotowany na wywarze warzywnym, jednym ziemniaku i suszonych grzybach i ten bogaty, na szynce, kiełbasach, z dodatkiem marchewki, podprawiany śmietaną.

Drugie danie to karminadle, czyli nic innego, jak znane wszystkim kotlety mielone. Można je robić z czystego zmielonego mięsa z dodatkiem bułki i jajek, ale można też dodać gotowane jarzyny, grzyby i tak, jak to robi się w niektórych śląskich domach, dodać do niego wymoczone i zmielone śledzie.

Bardzo popularnym mięsem na Śląsku było mięso królika. Bardzo łatwe w utrzymaniu, dostarczają delikatnego i smacznego mięsa. Prawdą jest, że ma ono nieco mdły smak, ale śląskie gospodynie potrafiły go zawsze doskonale doprawić. Oprócz królików hodowano też nutrie, głównie dla ich skórek. Ale na Śląsku nic się nie marnuje, gospodynie więc robiły specjalną, pyszną kiełbasę czosnkową z mięsa nutrii.

Popularne na Śląsku są kompoty z rabarbaru i agrestu, a także zupa z kalarepy, rzadko spotykana w innych rejonach Polski. Z warzyw Ślązacy uwielbiają najbardziej modrą kapustę, którą przyrządza się tutaj na słodko-kwaśno z jabłkiem.

Uwielbianą przez Ślązaków rybą jest karp. Choć początkowo ryba ta nie cieszyła się wielką popularnością, ze względu na „mulisty” smak tłustego mięsa, z czasem na śląskich stołach zaczął gościć karp w galarecie i karp smażony.

Jednym ze sztandarowych specjałów są kluski śląskie. Zarówno białe, jak i czarne wyrabia się z ziemniaków i mąki ziemniaczanej, kulając je na stole i żłobiąc charakterystyczną dziurkę. Każda śląska gospodyni kulając kluski dba o to, by liczba klusek była zawsze nieparzysta. Najczęściej podaje się je do mięsnych rolad, które polewa się gęstymi, ciemnymi sosami. Śląskim wynalazkiem jest także, popularny w całej Polsce i szeroko dostępny w sklepach, ser smażony z kminkiem.

Kuchnia Wielkopolska


Chciałoby się powiedzieć, że Wielkopolska szparagami stoi, ale to nie do końca prawda, bo ten region kojarzony jest przede wszystkim z pyrami, czyli ziemniakami. I wie to każdy Polak, który choć raz miał okazję spróbować pyrów z gzikiem.

Jednak nie tylko ziemniaki są mocną stroną Wielkopolski. To tutaj najwcześniej w Polsce zaczęto uprawiać pomidory. Regionalnym specjałem jest także zupa cebulowa, zwana zalewajką. Na koloryt tej kuchni bez wątpienia miał wpływ fakt, że region ten właściwie nie zaznał zawieruch wojennych, jakich doświadczały Małopolska czy Mazowsze. Co więcej, Wielkopolska uchodzi za jedną z najbogatszych części kraju, co przekładało się na większą dostępność kulinarnych produktów.

Przed okresem zaboru Pruskiego, kuchnia wielkopolska była nieco bogatsza. Jadano wtedy dziczyznę, drób, wołowinę i oczywiście wieprzowinę. Jednakże XIX wiek uczynił z Wielkopolan ekspertów od pyrek. Zapewne wtedy powstał pierwszy gzik, czyli śmietanowo-twarogowy sos, który przyrządza się dodając do twarogu i śmietany: cebuli, koperku, drobno posiekanej rzodkiewki i przypraw.

Ze Śląska do Wielkopolski, lub na odwrót, przywędrowała modra kapusta, bardzo tutaj popularna. Najbardziej charakterystycznymi wielkopolskimi zupami są z pewnością czernina, zupa z kaczej krwi oraz ślepe ryby, tak naprawdę nic innego, jak mocno zaprawiona śmietaną i koperkiem kartoflanka.

Do miejscowych specjałów należy także pieczona kaczka z jabłkami i kminkiem, ziemniaczane pyzy z farszem mięsnym lub sosem, oraz kluchy – szagówki (cięte na ukos) i kulanki (okrągłe). Szalenie popularne w Wielkopolsce są kluchy na łachu, czyli pyzy. Gotuje się je na parze i spożywa chyba w każdym poznańskim domu.

Ważnym dla poznaniaków dniem jest 11 listopada – dzień św. Marcina. Poznaniacy biorą wtedy udział w pochodzie od kościoła św. Marcina do Zamku Cesarskiego, podczas którego zajadają się rogalami marcińskimi (albo świętomarcińskimi). Rogale mają kształt podkówki oblanej likierem i posypanej skórką pomarańczową. W środku znajduje się natomiast słodka masa, która świetnie odzwierciedla wielkopolski zbytek – składają się na nią zmielone migdały, daktyle, biały mak, wanilia, cukier, śmietana, rodzynki i masło.

Kuchnia Kujaw


W kuchni kujawskiej dominują ryby i drób, głównie kaczki i gęsi – pieczone, duszone, smażone i gotowane. Bydgoska czernina z golcami to zupa z gęsiej krwi z suszonymi owocami. Znane są też smaczne miodowe pierniczki i kujawski deser, czyli ryż oblany masłem z suszonymi śliwkami i rodzynkami.

Na Kujawach robiono też sałatki rybne, no i sałatki z fasoli, która była tu warzywem bardzo popularnym. Znany był na przykład podawany na zimno pasztet z fasoli i jabłek.

Śledź po kujawsku z jabłkami to bardzo popularna w tym regionie potrawa. Często wykorzystywano do niego drobiowe podroby, z których przygotowywano pasztety (na przykład pasztet z jabłkami i orzechami). Charakterystyczne dla kuchni kujawskiej było właśnie łączenie zarówno ryb, jak i mięs, z owocami i orzechami. Warto wspomnieć o jeszcze jednym kujawskim specjale, a mianowicie o Grudziądzkiej zupie z korala. To słodka zupa powstaje na bazie śmietany, ryżu, dyni i migdałów.

Kuchnia Lubelska i Podlaska


Kuchnie te powstały dzięki silnym wpływom kuchni ukraińskiej i litewskiej. Ich największymi atutami są pierogi, bliny, łazanki, wspaniałe grzyby, potrawy z ziemniaków, no i chmiel, którego centrum uprawy znajduje się właśnie tutaj.

Znanymi potrawami są podlaskie grzyby z chrzanem i podawane jako przekąska do chleba opieńki z Topiła. Z rosnącego w tym regionie chmielu przyrządza się sałatkę z czerwoną cebulą, paskami szynki, oliwą i sokiem z cytryny. Pędy chmielu dusi się też z pomidorami na mięsnym bulionie, zaprawia sokiem z cytryny i zapieka z żółtym serem w piekarniku. Najbardziej popularną omastą do chleba jest nieodmiennie smalec z ziołami, suszonymi śliwkami i jabłkiem.

Co ciekawe, Lublin jest jedynym miastem w Polsce, w którym farsz do ruskich pierogów przyprawia się świeżą miętą. Rośnie ona prawie w każdym ogródku. Do lubelskich specjałów należą kurze wątróbki z wiśni.
PRZEPISY


Czernina


Składniki:
- udko kacze
- goździki
- śliwki w occie
- krew z kaczki
- cukier
- pieprz
- sól
- mąka

Sposób przyrządzania:

Należy zrobić normalny rosół z udka kaczego, potem wyjąć wszystko z rosołu, dodać ze dwa słoiki śliwek w occie wraz z zalewą, dodać goździki, gotować 30 min na wolnym ogniu. Dodać 4 łyżki cukru, łyżkę mąki i mieszać na małym ogniu, na koniec rozrobić krew kaczą z wodą gotowaną (chłodną) i wlać do zupy, gotować na małym ogniu 30 min. Mieszać, oddstawić na noc.Ugotować makaron (gniazda średnie), podgrzać czarninę ale bez wrzenia, nalać do talerza i wcinać.

Zupa rybna pomidorowa


Składniki:
- 2 dzwonka łososia
- 1 dzwonko halibuta lub dorsza lub innej tłustej ryby morskiej
- włoszczyzna (może by mrożona)
- garść krewetek
- garść kalmarów bez panierki
- inne dowolne owoce morza po troszku jak kto lubi
- cytryna
- sól
- pieprz
- koncentrat pomidorowy lub 1 kg pomidorów uduszonych i przetartych
- odrobina mąki do zaciągnięcia zupy
- może być śmietanka i cukier

Sposób przyrządzania:

Ryby gotować 15-20 minut w osolonej wodzie, wywar przecedzić przez drobne sito. Na wywarze ugotować włoszczyznę, po czym ją wyjąć, jeśli nie była mrożona, Ugotowane ryby obrać ze skóry i tłuszczu, pokroić na małe cząstki, wrzucić do zupy, dodać owoce morza, koncentrat pomidorowy, cytrynę, dużo pieprzu, ew. cukier (2-3 łyżki na garnek 5 l). Zupę zaciągnąć i pogotować na wolnym ogniu jeszcze ok. 10 minut.

Flądra w cydrze


Składniki:
- 4 flądry
- 2 łyżki masła
- 2 szklanki wytrawnego cydru
- 2 łyżki grubo pokrojonych ziół (estragon natka mięta)
- 1 łyżeczka takiej samej ziołowej mieszanki drobniutko posiekanej
- 2 łyżki tartej bułki
- 1.5 szklanki słodkiej śmietany
- sól
- pieprz

Sposób przyrządzania:

Ryby włóż do posmarowanego masłem żaroodpornego naczynia (wcześniej zdejmij z nich skórę). Posyp 2 łyżkami grubo pokrojonych ziół, zalej cydrem, oprósz solą i pieprzem, posyp tartą bułką. Włóż do piekarnika nagrzanego do 180°C, po 10 minutach zalej śmietanką i piecz jeszcze 5 minut.
Ryby polej sosem wytworzonym w czasie pieczenia, posyp posiekanymi ziołami.
Popijaj cydrem.

Ciasto drożdżowe z Kaszub


Składniki:
- 1 kg mąki
- 15 dag drożdży
- 1 szklanka mleka
- 1 szklanka cukru
- 1 kostka masła
- 5 jajek i 2 żółtka
- skórka otarta z 1 cytryny
- garść rodzynek
- 1/2 szklanki oleju
- masło i tarta bułka do formy

Sposób przyrządzania:

Rozgrzej piekarnik do 180°C. Zrób rozczyn z drożdży roztartych z łyżeczką cukru i 2 łyżkami ciepłego mleka. Przykryj ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce do wyrośnięcia. W rondlu podgrzej mleko z masłem i cukrem. Zdejmij z ognia, gdy cukier się rozpuści. Przesiej mąkę do dużej miski (odłóż łyżkę mąki do oprószenia rodzynek), pośrodku zrób dołek. Wlej ciepłe mleko z masłem i cukrem, wbij jajka i włóż żółtka, wymieszaj. Wlej rozczyn i zagnieć ciasto. Przykryj ściereczką, odstaw na 15 minut do wyrośnięcia. W tym czasie umyj rodzynki, zalej je wrzątkiem i odstaw na chwilę. Dwie średnie formy (lub trzy mniejsze) posmaruj masłem i wysyp tartą bułką. Podrośnięte ciasto wyrabiaj ręką około 20 minut, stopniowo wlewając olej. Potem dodaj osączone rodzynki obtoczone w mące oraz skórkę cytrynową i jeszcze raz zagnieć, aby rodzynki wmieszały się w ciasto. Napełnij przygotowane formy do 2/3 wysokości. Wierzch możesz posmarować roztrzepanym jajkiem albo posypać wiórkami masła. Wstaw do nagrzanego piekarnika, a po kilku minutach zwiększ temperaturę do 200°C. Piecz około 30 minut.

Piernik z marchwi


Składniki:
- 50 dag mąki
- 3 szklanki startej marchwi (najlepiej słodkiej soczystej karotki)
- 4 jajka
- 1/2 kostki masła
- 1 szklanka cukru
- nieco miodu do smaku
- korzenna przyprawa do piernika
- garść grubo pokrojonych orzechów włoskich
- 2 łyżki karmelu (łyżka cukru stopionego na patelni i zagotowana z łyżką wody)
- 2 łyżeczki proszku do pieczenia
- masło i tarta bułka do formy

Sposób przyrządzania:

Wymieszaj wszystkie składniki - najlepiej w podanej kolejności. Powstałe ciasto o konsystencji gęstej śmietany wlej do natłuszczonej i wysypanej tartą bułką formy keksowej. Piecz około godziny w temp. 180°C. Jeśli wbity w ciasto patyczek po wyjęciu jest suchy, ciasto jest gotowe. Możesz oprószyć je cukrem pudrem lub polukrować.

Maczanka krakowska - schab, bułka, cebulka


Składniki:
- 50 dag schabu
- smalec lub sklarowane masło do smażenia
- 1 łyżka mąki
- 3-4 cebule
- 8 ukośnych kromek bułki wrocławskiej
- sól
- pieprz
- kminek
- keczup

Sposób przyrządzania:

Umyj schab i odkrój go od kości. Mięso natrzyj solą, pieprzem i kminkiem, zawiń w folię i włóż na dobę do lodówki. Potem obtocz w mące, usmaż na smalcu lub maśle, dodając także odkrojone kości, aby uzyskać lepszy smak. Podlej kilkoma łyżkami wody, przykryj i duś, aż schab będzie zupełnie miękki. Wtedy wyjmij go z wytworzonego sosu i pokrój w plastry. Obierz mięso, które pozostało na kościach, drobno je pokrój i włóż do sosu. Podgrzej, przypraw do smaku. Kromki bułki włóż na chwilkę do sosu, aby się dobrze nasączyły. Cebule pokrój w półplasterki, przyrumień na smalcu lub maśle. Na półmisku układaj na przemian plastry schabu oraz kromki bułki wrocławskiej i krążki cebuli. Polej pozostałym sosem, podawaj z keczupem.

Pieczeń wieprzowa po kaszubsku


Składniki:
- 2 kg wieprzowiny od szynki
- 1-2 cebule
- kminek
- majeranek
- sól
- pieprz
- smalec
- 1 łyżka mąki

Sposób przyrządzania:

Skórkę mięsa ponacinaj w kratkę, natrzyj kminkiem, majerankiem, pieprzem i solą. Włóż do naczynia (najlepiej glinianego lub szklanego), przykryj i odstaw na kilka godzin. Mięso wyjmij i obsmaż z każdej strony na smalcu, włóż do rondla lub brytfanny, dodaj pokrojone cebule, podlej wrzątkiem i duś do miękkości pod przykryciem. Od czasu do czasu odwracaj mięso i uzupełniaj wyparowany sos. Następnie wyjmij mięso i zabezpiecz je przed wystygnięciem, a sos zagęść mąką rozprowadzoną w małej ilości wody. Zagotuj, ponownie włóż mięso pokrojone w plastry, podgrzewaj jeszcze przez chwilę. Możesz podawać z ziemniakami.

Kaszubska zupa dziadówka


Składniki:
- 1 litr maślanki
- 1.5 kg ziemniaków
- 1 czubata łyżka mąki żytniej
- 20 dag surowego wędzonego boczku
- 1 cebula
- 1 listek laurowy
- kilka ziaren ziela angielskiego
- sól
- pieprz do smaku

Sposób przyrządzania:

W garnku zagotuj litr wody, posól ją. Obierz i umyj ziemniaki, pokrój w kostkę i włóż do wrzącej wody. Dodaj listek laurowy i ziele angielskie, gotuj, aż ziemniaki będą miękkie. Wtedy powoli, nie przerywając mieszania, wlej maślankę wymieszaną z mąką żytnią. Zmniejsz ogień i powolutku gotuj. Pokrój boczek w kostkę lub w paseczki, podsmaż na wolnym ogniu razem z posiekaną cebulą. Gdy boczek będzie miękki, dodaj do zupy (zrumienioną cebulkę i wytopiony tłuszcz także) i gotuj jeszcze chwilę. Przypraw do smaku solą i pieprzem.

Żurek z kapustą


Składniki:
- 3 szklanki zakwasu na żurek
- 1.5 litra wywaru ugotowanego na kościach wieprzowych; wędzonych żeberkach lub na boczku
- 30 dag kapusty słodkiej
- 1 listek laurowy
- ziele angielskie
- 1 cebula
- sól
- majeranek
- pieprz
- 1 łyżka mąki
- 1/2 szklanki śmietany

Sposób przyrządzania:

Pokrój kapustę w wąskie paski. Zagotuj wywar, dodaj listek laurowy, 2-3 ziarenka ziela angielskiego oraz przekrojoną na pół i podpieczoną cebulę. Dodaj kapustę, gotuj, aż będzie zupełnie miękka. Wtedy wlej zakwas na żurek oraz śmietanę roztartą z mąką na jednolitą papkę. Wymieszaj, zagotuj, pozostaw na ogniu przez minutę lub dwie. Przypraw do smaku solą, pieprzem i majerankiem. Żurek możesz podawać z ziemniakami okraszonymi słoniną

Gołąbki


Składniki: 5 osób
1 kg mięsa mielonego
1 duża główka kapusty
5 jaj
3 szklanki kaszy manny
2 duże cebule
1 przecier pomidorowy w słoiczku
1 szklanka mąki pszennej
sól, pieprz do smaku
olej
7 szklanek wody

Opis przygotowania: 40 min.

Kapuste posiekaj w drobną kostke, dodaj trochę soli, wymieszaj i odstaw na 5 minut. Gdy kapusta puści sok, wysiśnij ją. Następnie dodaj mięso, jajka, kasze manne, cebule pokrojoną w kostke, dopraw solą , pieprzem i wymieszaj. Na patelni rozgrzej olej, a z przygotowanej masy uformuj większe kulki tak, jak na kotlety mielone. Przysmażaj je aż się zarumienią z obydwu stron. Gdy usmażysz kotlety, wlej do rondelka 7 szklanek wody, dodaj rosołki w kostce, pół przecieru pomidorowego. Gdy sie zagotuje ułóż wszystkie usmażone wczesniej kotlety w rondlu i duś pod przykryciem na małym ogniu 30 minut.
Pierogi z Kapustą i Grzybami

Pierogi z kapusta i grzybami


Składniki: ok. 40 pierogów
Ciasto:
3 szklanki mąki
1 jajo
szczypta soli
łyżeczka masła

Farsz:
500 g kiszonej kapusty
40 g suszonych grzybów
6 łyżek oliwy
2 cebule
1 jajo
pieprz i sól do smaku

Opis przygotowania: 90 min.

Kiszoną kapustę i namoczone przez noc grzyby włożyć do garnka i zalać wodą. Po dodaniu 4 łyżek oliwy gotować, aż zmiękną. Ostudzić, odsączyć z wody i mocno wycisnąć. Posiekaną drobno cebulę podsmażyć na pozostałej oliwie, dodać do farszu, wszystkie składniki dokładnie wymieszać. Przełożyć farsz na patelnię i podsmażyć, by lekko zgęstniał. Dodać jajko, wymieszać, doprawić do smaku pieprzem i solą.

Zagnieść ciasto z mąki, jajka, szczypty soli i łyżeczki masła, dodając ok. 3 szklanek wody. Ciasto rozwałkować, a następnie wycinać z niego szklanką krążki. Każdy z nich napełnić farszem i zagnieść brzegi.

Lekko osoloną wodę doprowadzić w dużym garnku do wrzenia, wrzucać pierogi. Gotować 6-7 minut od wypłynięcia na powierzchnię.

Klasyczny Bigos


Klasyczny bigos powinno się robić 3 dni. Pierwszego dnia dusi się tylko kapustę. Drugiego dodaje mięso, trzeciego doprawia winem. Doświadczone gospodynie, zamrażają go przed podaniem, lub odgrzewając kilka razy. Najlepszy jest oczywiście po kilku dniach, kiedy wszystkie smaki i aromaty harmonizują się w nim, tworząc niepowtarzalny smak.

Składniki: 10-12 osób
1 główka białej kapusty (1,5-2kg)
1,5 kg kiszonej kapusty
500g chudej wołowiny
500g tłustej wieprzowiny (karkówka)
350g kiełbasy
250g wędzonego boczku
150g smalcu
2 cebule
100g suszonych śliwek
200g suszonych grzybów
0,5l dobrego czerwonego wina
2listki laurowe
6 jagód jałowca
6 ziaren ziela angielskiego
6 ziaren pieprzu
Opis przygotowania: 3 dni

1 dzień
Umyte mięso kroimy w kostkę, przesmażamy lekko i zalewamy wodą. Dodajemy liśc laurowy, ziele angielskie i pieprz i gotujemy wywar. Gdy mięso zmięknie wyjmujemy je i odstawiamy.
Szatkujemy świeżą kapustę i wrzucamy do garnka, zalewamy wywarem z mięsa i dusimy na małym ogniu. Siekamy kiszoną kapustę. Do drugiego rondla wrzucamy smalec, rozgrzewamy i dodajemy kisozna kapustę, kiedy sie przesmaży, dolewamy wywaru i dusimy na małym ogniu. Po 3- 4 godzinach obie kapusty łączymy, dodajemym pokorojone w paski grzyby. Mieszamy i dusimy jeszcze godzinę. Odstawiamy do następnego dnia, by kapusta "odpoczęła"

2 dzień
Pokorojne i obgotowane mięso, boczek i kiełabsę wraz z posiekanymi cebulami obsmażamy i dodajemy do kapusty.
dusimy ok 6 godzin i odstawiamy , bo odpoczął.

3 dzień
Dodajemy suszone śliwki, sól, pieprz i wino. Dusimy ok 4 godzin.
Odstawiamy.

Baranina w Ziołach


Aromatyczne danie dla lubiących pożądnie zjeść.

Składniki: 2 porcje
500 g udźca lub dyszka
1 łyżka smalcu
2 ząbki czosnku
1/2 łyżeczki szałwi
1/2 łyżeczki estragonu
sól
pieprz

Opis przygotowania: 35 min.

Mięso umyć, oczyścić i pokroić na porcje, nieco zbić tłuczkiem, obsmażyć na smalcu i dodać posiekany drobno czosnek. Posypać przyprawami, także osolić i posypać pieprzem. Następnie skrpoić wodą. Dusić kilka minut pod przykryciem. Podawać na gorąco, najlepiej z ziemniakami i surówką z kapusty.
źródło:
kuchnia.gazeta.pl/kuchnia/
www.foody.pl
Dowcipy i Kawały Życzenia i Smsy Opisy GG Gry Online Śmieszne Filmy Śmieszne Filmiki Ogłoszenia Zdjęcia i Fotki Forum Młodzieżowe Filmy Erotyczne Filmy Erotyczne Filmy Erotyczne